Jurgen Marechal

Hier zie je de olympische vlag met vijf geschakelde ringen met verschillende kleuren. De vijf ringen staan voor de vijf werelddelen. Ze zijn geschakeld om de eenheid van de continenten bij de sportieve bijeenkomst te benadrukken.

Vijftien eeuwen na de opheffing van de klassieke Spelen, werden de huidige moderne olympische spelen (1896) ingevoerd door Baron Pierre de Coubertin (1863 – 1937). Zijn idealen worden het best weerspiegeld in het olympische credo: “het belangrijkst bij de olympische spelen is niet de overwinning, maar de deelname, zoals ook in het leven niet de overwinning, maar het streven naar een doel het belangrijkst is. Het belangrijkst is niet, om veroverd te hebben, maar om goed gevochten te hebben.”

L’important dans la vie ce n’est point le triomphe, mais le combat, l’essentiel ce n’est pas d’avoir vaincu mais de s’être bien battu.

Maar Pierre de Coubertins’ levensvisie van het ‘Olympisme’ vond natuurlijk niet altijd navolging of werd zelfs verdraaid, zoals door Leni Riefenstahl (1902 – 2003) in haar film Olympia.  De film bestaat uit twee delen: “Fest der Völker” en “Fest der Schönheit“. Het is een vier uur durend verslag van de olympische spelen in Berlijn (1936), tijdens Hitler-Duitsland.

Olympia past in de “Körperkultur“, de verheerlijking van het menselijk lichaam, maar dan vooral van de Arische mens in het algemeen en Adolf Hitler in het bijzonder. Net als haar film Triumph des Willens kunnen we de film beschouwen als nazipropaganda. Al zou Leni Riefenstahl tot haar dood betogen dat het haar uitsluitend om esthetiek (schoonheid) te doen was. Sommigen zien er zelfs een anti-nazipropaganda in, maar met haar film ‘Triumph des Willens’ als achtergrond heeft Leni Riefenstahl de schijn tegen.

Als je het korte fragment uit de film (hier boven) ‘Olympia’ hebt gezien, dan zie je vele landen Hitler begroeten met de welbekende Hitlergroet. Maar de groet was door de nazi’s overgenomen van het Romeinse Ave, waarbij ook de rechterarm schuin in de lucht werd gestoken. Deze Romeinse of Olympische groet was ook in veel andere landen in gebruik, totdat zij door het nationaalsocialisme een slechte naam kreeg. In 1933-1945 was de groet in Duitsland zelfs verplicht, sindsdien is hij echter streng verboden.